Kłamstwem byłoby gdybym oznajmił, że oczekiwałem powołania nowego rządu oraz expose premiera z jakąś wielką niecierpliwością. Pojawiła się jednak pewna ciekawość, bo jakby nie było to nadciągają ciężkie czasy. I co?! I nic...

Po składzie rządu widać, że Donald Tusk przeszedł na ręczne sterowanie partią oraz rządem. Skład tego drugiego stanowią wierni lub bierni. Grabarczyk został przesunięty na boczny tor tak jak niegdyś Schetyna, który obecnie został zmarginalizowany ale wciąż trwa i moim zdaniem godzi się na wszystko czując, że jego dzień jeszcze nadejdzie. Dla Tuska wtedy najlepszą chyba drogą była by ta jaką podążył niegdyś Marcinkiewicz czyli emigracja. Dwóch najpoważniejszych w tym momencie graczy na scenie politycznej czyli Kaczyński i Schetyna nigdy nie zapomną wyrządzonych krzywd, a kordon sanitarny, który niegdyś chronił Tuska już od dłuższego czasu nie istnieje. Obecnie premier będzie musiał wziąść wszystko na siebie.
Biorąc pod uwagę expose jakie wygłosił chyba też zdaje sobie z tego sprawę, bo w dość prosty i przejrzysty sposób dał znać resortom siłowym, że na nie liczy. Bezpośrednie podwyżki nie są bynajmniej oznaką, że nasza policja i wojsko zostaną unowocześnione czy wyposażone w lepsze narzędzia do sprawniejszego działania. Te podwyżki mają zagwarantować, że w razie gdyby zamieszki z 11 listopada stanowiły preludium do przyszłych wydarzeń to siły porządkowe będą lojalnie je tłumiły. Moją tezę zdaje się potwierdzać fakt, że premier wspomniał o tworzeniu silnego centrum w kontekście wydarzeń z Dnia Niepodległości.
Co z pozostałymi punktami expose?! Niestety też nic. Większość z nich miała zadowolić agencje ratingowe a nie stanowić realny plan, który przeprowadzi Polskę przez kryzys. Podwyższenie wieku emerytalnego może przynieść korzyść ale dopiero w dłuższym okresie czasu, a kryzys może uderzyć w każdej chwili (według ekspertów w przyszłym roku).
Becikowe dla rodzin z dochodem poniżej 85 tys. zł/rok obejmie zdecydowaną większość społeczeństwa, a ulgi prorodzinne na każde trzecie dziecko i kolejne to głównie zachęta dla rodzin patologicznych i biednych, bo małżeństwa o stabilnej sytuacji finansowej często na dwójce dzieci poprzestają. Zresztą w trakcie kryzysu ludzie o stabilnej sytuacji finansowej nie myślą o dzieciach, bo zdają sobie sprawę z nieprzewidywalności ich sytuacji zawodowej. Patologii jest to obojętne, bo ich dobroczyńcą i tak jest państwo, a ono według nich i tak zawsze da, bo musi.

Drugą część tego wpisu planowałem poświęcić temu czego premier nie umieścił w swoim expose, a co zasadniczo mogło by wpłynąć na modernizację naszego kraju jednak lista wydaje się być zbyt długa. Zwrócę uwagę choćby na kwestię reorganizacji systemu szkolnictwa wyższego czy armii, zmiany w policji, zmiany prawa w taki sposób aby zwiększyć dostępność rynku dla młodych ludzi chcących pracować w swoim zawodzie (jak choćby wprowadzenie obowiązku płatności przez pracodawcę za staż), opodatkowanie marketów i stopniowe likwidacja specjalnych stref ekonomicznych, a przynajmniej taka ich reorganizacjia aby samorządy na, których terenie się znajdują też czerpały z tego korzyści itd...

Niestety Tusk rozumie chyba, że siedzi na beczce prochu i już ją odpalił ale za późno chyba zrozumiał, że z tej beczki nie będzie fajerwerków, a co najwyżej katastrofa.